Encóntrase en:

1. · Inicio
2. · Infórmate
3. · Pais/nais
4. · A tarefa de educar
5. · Sobre a educación na familia
6. · Os estilos educativos

Os estilos educativos

¿Que son?

É a forma reiterada e dominante de establecer relacións e resolver conflitos entre pais/nais e fillos/as. Plásmase en pensamentos, actos e accións respecto dos fillos/as.

Nunca é puro, aínda que haberá un dominante e pode vir definido por:

• O temperamento dos pais/nais(nerviosos/as, tranquilos/as...).
• A propia experiencia de como foi educado polos propios pais/nais.
• A moda educativa, as ideas que circulan sobre aspectos educativos na sociedade na que vivimos (por exemplo: pasamos de "porque me debes un respecto" a "quero ser amigo do meu fillo").

Tipos de estilos

No estilo permisivo os pais/nais:

• Creen ...

  • "Os meus fillos/as son bos e saben cal é o camiño".
  • "É a miña responsabilidade proporcionarlles todo aquilo eu non puiden ter".
  • "Debo evitar que teñan que facer fronte ás cousas que lles poidan perturbar".

• Resolven os conflitos...

  • Empregando a persuasión.
  • Habitualmente son os fillos/as os/as que saen gañando.
  • Os pais/nais eliminan os obstáculos.

• Os fillos/as aprenden ...

  • "Podo facer ou ter o que queira".
  • "Non debo de preocuparme dos problemas derivados das miñas accións, meus pais/nais xa o solucionarán".
  • Dependencia, falta de respecto e egocentrismo.

No estilo autoritario os pais/nais:

• Creen ...

  • "A razón é miña".
  • "É a miña responsabilidade guiar os meus fillos/as polo bo camiño".
  • "A letra con sangue entra".
  • "Respectaranme se me teñen medo".

• Resolven os conflitos...

  • Empregando a forza.
  • Habitualmente son os pais/nais os/as que impoñen a solución.
  • Os pais/nais dirixen a controlan todo o proceso.

• Os fillos/as aprenden ...

  • "Meus pais/nais son os /as que toman as decisións".
  • "A forza é a forma más eficaz de resolver problemas".
  • "Se as miñas condutas non agradan ós meus pais/nais irán seguidas de consecuencias desagradables para min".
  • Medo e dependencia.

No estilo cooperativo os pais/nais:

• Creen ...

  • "Son humano e podo estar equivocado/a".
  • "Os meus fillos/as son capaces de resolver a maioría dos seus problemas por si mesmos/as".
  • "Debo axudalos/as a apoialos á hora de buscar o camiño correcto".
  • "Facer fronte ós seus problemas axudaralles a facerse adultos".

• Resolven os conflitos...

  • Con respecto mutuo.
  • Empregando a cooperación.
  • A mellor solución a un problema é aquela na que todos/as gañamos.
  • Fomentando a responsabilidade.

• Os fillos/as aprenden ...

  • "A solución dos meus problemas é a miña responsabilidade".
  • "Debo asumir as consecuencias dos meus actos".
  • Independencia, autocontrol, respecto polas regras, cooperación.

Os estilos autoritario e permisivo son dúas versións diferentes do que confusa e tradicionalmente se entendeu ser "un bo pai/nai", con condutas de sobreprotección sobre os fillos/as que impiden o seu desenvolvemento saudable. No estilo permisivo proporcionáselles o fillo/a moitas oportunidades para tomar decisións de decidir por si mesmo/a, pero non se lles ensina a ser responsable e a afrontar as consecuencias dos seus actos. No estilo autoritario, preparan os seus fillos/as para non ter que afrontar as consecuencias da conduta, especialmente si infrinxe os límites impostos, pero terá serias dificultades para comportarse autonomamente xa que está acostumado/a a que lle digan o que ten que facer e foron poucas as ocasións nas que tivo que decidir por si mesmo/a.

O estilo cooperativo é o máis axeitado para lograr que o fillo/a se converta nunha persoa autónoma e responsable coa capacidade de comportarse independentemente xa que fomenta a participación activa dos fillos/as na toma de decisións dos asuntos que lle afectan, á vez que se lle permite “aprender dos erros” debendo facer fronte ás consecuencias derivadas das súas eleccións. Ademais mantense unha relación positiva cos fillos/as e á vez lograrán facer cumprir unhas regras básicas de convivencia.